Motto Bydgoszczy: „Miasto każdego dnia unowocześnia swoje oblicze i jednocześnie z niezwykłą dbałością i pietyzmem pamięta o własnej historii”.
Zobacz relację z wycieczki do Bydgoszczy – Nad Brdą – Bydgoszcz
15 marca 2008 r. odwiedziliśmy Bydgoszcz, która jak każde miasto o historycznej metryce posiada zabytki architektury sprzed wieków, skoncentrowane na Starym Mieście: gotyckie kościoły, barokowe i klasycystyczne kamienice, relikty średniowiecznych fortyfikacji miejskich oraz majestatyczny pomnik Kazimierza Wielkiego. Jednak to nie one stanowią o historycznym klimacie centrum miasta. Bydgoszcz [Bromberg] niemal cała [Śródmieście] na nowo została wybudowana w II połowie XIX i na początku XX wieku [Klein Berlin]. Drugi okres prosperity grodu nad Brdą przypada na czasy PRL-u i obecnie. Jako stolica regionu kujawsko-pomorskiego Bydgoszcz dynamicznie się rozwija chłonąc jak gąbka środki unijne.
Zwiedziliśmy gotycką Farę, Wyspę Młyńską i Bydgoską Wenecję, pełen niezwykłego uroku zakątek miasta nad Brdą i reprezentacyjną ulicę Gdańską, której ozdobą jest słynny Hotel „Pod Orłem”. Od Gdańskiej i Krasińskiego skręciliśmy kolejno w Cieszkowskiego, następnie w Słowackiego przez Park Kochanowskiego obok Łuczniczki, skręciliśmy w Mickiewicza podziwiając wspaniałe secesyjne kamienice. W Muzeum Bydgoszczy w trzech spichrzach z XVIII/XIX wieku w pobliżu „Przechodzącego przez rzekę”, obejrzeliśmy wystawy poświęcone historii miasta „Pamiątki Bydgoszczy”, sztuce secesji i sztuce ludowej „Kult świętych w religijności ludowej”.
Hotel „Pod Orłem” wybudowany w l. 1896-98 według projektu Józefa Święcickiego. Bogactwo zachowanych form, najczęściej neobarokowych i to zarówno na elewacjach, jak we wnętrzu stawiają bydgoski hotel pośród zaledwie kilku tego typu budowli w Polsce. Chętnie zatrzymywali się tu znakomici goście, Marszałek Józef Piłsudski, Artur Rubinstein i wiele innych znakomitości.
Bazylika św. Wincentego a Paulo.
Bydgoska Bazylika jest największym kościołem w mieście i jednym z największych w Polsce. Jest także najwyższym budynkiem w Bydgoszczy, ma 65 metrów. Może pomieścić około 12 tyś. osób. Jej ogromna żelbetowa kopuła góruje nad dzielnicą Sielanka. W krajobrazie tej części miasta wyróżnia się jasną sylwetką. Budowa świątyni ruszyła w 1925 r. Miała stanowić wotum wdzięczności za powrót Pomorza do Polski. Jej projekt wykonał poznański architekt Adam Ballenstedt. Zaproponował, by kościół wzniesiono na wzór rzymskiego panteonu. W elewacji frontowej zastosował czterokolumnowy portyk. Rotundę kościoła ujął z dwóch stron – od wschodu i zachodu – skrzydłami klasztoru. Po II wojnie światowej kontynuowano prace nad wykończeniem świątyni. Wówczas wnętrze zaprojektował profesor Wiktor Zin.
Bydgoszcz, która łączy Zachód ze Wschodem.
Kanał Bydgoski wybudowany z rozkazu Fryderyka II Wielkiego w II połowie XVIII wieku. Kanał stanowi śródlądową drogę wodną pomiędzy Europą Zachodnią a Wschodnią. Jest jednym z trzech tego typu zabytkowych urządzeń hydrotechnicznych w Polsce obok Kanału Augustowskiego i Ostródzko-Elbląskiego, które wybudowano w XIX wieku.
Bydgoszcz, której nie ma.
Na przestrzeni lat miasto poniosło liczne straty – Bydgoszcz straciła wiele zabytków i cennych obiektów, m.in. Średniowieczny Zamek Bydgoski, wspaniały Teatr Miejski, niepowtarzalną fontannę ”Potop”, romański kościół św. Idziego z poł. XII w. oraz spalone spichrze nad Brdą. Dużą stratą dla miasta było wyburzenie podczas II wojny światowej zachodniej pierzei Starego Rynku wraz z kościołem pojezuickim, kamienic przy ul. Mostowej i okazałej synagogi żydowskiej.
Bydgoszcz – symbole miasta.
Kilka obiektów w Bydgoszczy uważa się za symbole miasta. Należą do nich: zespół spichrzy nad Brdą, pomnik ”Łuczniczki”, ostatnio również postać ”Przechodzącego przez rzekę”, wspaniały pomnik założyciela miasta – króla Kazimierza Wielkiego.
Pomnik Łuczniczki.
Dzieło Ferdinanda Lepcke. Naga Łuczniczka przywędrowała do Bydgoszczy w 1910 roku, jako jedna z kilku siostrzanych wersji rzeźby berlińskiego artysty. Obok spichrzy jest jednym z symboli miasta. Fundatorem pomnika był bydgoski bankier Lewin Louis Aronsohn, który zakupił rzeźbę, ponieważ przedstawiała ona rzekomo jego przyjaciółkę, statystkę bydgoskiego teatru. Inna teoria mówi, że modelką mogła być córka Aronsohna, Julia. Pomnik odsłonięto obok budynku ówczesnego teatru na placu Teatralnym. Dziś, po wielokrotnej zmianie miejsca, usytuowany jest naprzeciw Teatru Polskiego. Łuczniczka przez lata intrygowała urodą i idealnymi proporcjami ciała. Szybko stała się dumą i nieformalnym symbolem Bydgoszczy.
W dniu 28 marca 2008 roku zorganizowaliśmy w szkole wystawę zatytułowaną „Historia i zabytki Bydgoszczy”.