Spotkanie piąte – Polska pierwszych Piastów

Młodzież zaprezentowała referaty na temat dziejów Polski wczesnopiastowskiej, panowanie kolejnych władców, strukturę organizacyjną państwa z podkreśleniem szczególnej roli dynastii piastowskiej.

Między innymi:
1) „Znaczenie dynastii Piastów w dziejach Polski”;
2) Idea zjednoczenia Europy, a program „Renovatio imperii Romani”.

Wybrana literatura:
A. F. Grabski, Bolesław Chrobry, Zarys dziejów politycznych i wojskowych, Warszawa 1966;
J. Strzelczyk, Mieszko Pierwszy, Poznań 1992;
S. Szczur, Historia Polski. Średniowiecze, Kraków 2002;
J. Wyrozumski, Dzieje Polski piastowkiej, w: Wielka Historia Polski, Kraków 1999.

Poczet pierwszych Piastów

Mieszko I (ok. r. 960-992), pierwszy władca Polski; urodził się około 930 r., zmarł 992 r. W 965 r. poślubił chrześcijankę, księżniczkę czeską Dobrawę (Dąbrówkę). Przyjął wiarę chrześcijańską i zaprowadził ją w Polsce 996 r. Po śmierci Dąbrówki pojął za żonę córkę jednego z margrabiów, która miała na imię Oda
Bolesław Chrobry (992-1025), syn Mieszka I i Dąbrówki; urodził się 966 lub 967 r., zmarł 17 czerwca 1025 r. Koronacja Bolesława Chrobrego na króla polski obyła się tuż przed śmiercią 1025 r. Pierwszą żoną Bolesława była margrabina mieśnieńska, drugą księżniczka węgierska, trzecią Emnilda, z którą miał syna Mieszka II. Bolesław Chrobry był pierwszym królem Polski
Mieszko II (1025-1034), syn Bolesława Chrobrego i Emnildy; urodził się w 990 r., zmarł 10 maja 1034 r. Koronowany na króla w 1025 r. Żoną Mieszka II była Rycheza (Ryksa), matka Kazimierza I Odnowiciela.
Kazimierz I Odnowiciel (1038-1058), syn Mieszka II i Rychezy; urodził się 26 lipca 1016 r., zmarł 28 listopada 1058 r. Żoną jego była Maria Dobroniega.
Bolesław II Szczodry (Śmiały) (1058-1079), syn Kazimierza Odnowiciela i Marii Dobronigi; urodził się w 1040 r., zmarł (zamordowany) 3 kwietnia 1081 r. Koronowany na króla 1076 r.
Władysław I Herman (1079-1102), syn Kazimierza Odnowiciela i Marii Dobronigi; urodził się w 1043 r. zmarł 4 czerwca 1102 r.
Bolesław III Krzywousty (1102-1138), syn Władysława I Hermana; urodził się w 1085 r. zmarł 28 paĄdziernika 1138 r. Pierwszą żoną była Zbysława, drugą hrabianka Bergu Salomea.
WŁADYSŁAW II WYGNANIEC (1138-1146), książę śląski i krakowski (od 1138 r.), najstarszy syn Bolesława III Krzywoustego. Zgodnie ze statutem (1138 r.) objął władzę senioralną, której pozbawili go bracia (1146 r.). Zmarł na wygnaniu.
BOLESŁAW IV KĘDZIERZAWY (1146-1173), książę mazowiecki, kujawski i krakowski. Po wygnaniu z kraju Władysława II przejął dzielnicę senioralną (1146 r.). Złożył hołd lenny cesarzowi Fryderykowi Barbarossie (1157 r.).
MIESZKO III STARY (1173-1177, 1191, 1198-1199, 1202), książę wielkopolski (od 1138 r.), krakowski (w latach 1173-1177, 1191, 1198-1202), syn Bolesława III Krzywoustego. Prowadził długoletnie walki seniorat z Kazimierzem Sprawiedliwym.
KAZIMIERZ II SPRAWIEDLIWY (1177-1194), książę wiślicki (od 1167 r.), sandomierski (od 1173 r.), krakowski (od 1177 r.), mazowiecki i kujawski (od 1186 r.), najmłodszy syn Bolesława Krzywoustego. Inicjator zjazdu w Łęczycy.

10 grudnia 2004 roku