Budynek powstał ok. 1845 r. i reprezentował surowy styl neoklasycystyczny (historyzm), natomiast szczyt od strony ulicy Stodólnej zdobiły spływy wolutowe. W 1863 r. spichrz władze rosyjskie zamieniły na więzienie dla powstańców. W carskiej „tiurmie” więziony był także uczestnik Risorgimento i Powstania Styczniowego pułkownik Stanisław Bechi. Bohaterskiemu Włochowi i innym więzionym powstańcom pomoc materialną i duchową organizowały tzw. „Trójki” m. in. znana działaczka społeczna i pedagog Izabela Zbiegniewska. Od 1912 r. do 1989 r. budynek pełnił funkcję mieszkalną.Władze miasta sprzedały obiekt prywatnemu inwestorowi, który zobowiązał się budynek wyremontować. Niestety nie dość, że nic nie zrobił to jeszcze budynek zadłużył zaciągając kredyty pod jego zastaw. W 2011 r. obiekt został wykreślony z ewidencji zabytków i zagrożony katastrofą budowlaną ostatecznie rozebrany rok później.
Bohater dwóch narodów, Stanisław Bechi doczekał się upamiętnienia zarówno w rodzinnej Florencji i we Włocławku, gdzie stanął przed plutonem egzekucyjnym i został rozstrzelany 17 grudnia 1863 r. Ta właśnie scena widnieje na obu pomnikach: w bazylice Santa Croce na płaskorzeźbie Teofila Lenartowicza i we Włocławku przed katedrą odsłonięty w 1924 r. z udziałem delegacji Włoch i Polski. O monumencie włocławskim Bechiego można powiedzieć, że jest to ” wędrujący pomnik” i mamy tu na myśli trzecią już jego lokalizację na terenie miasta. W 1940 r. Niemcy zniszczyli pomnik, ale cudem ocalała kopia rzeźby Lenartowicza. W 1965 r. pomnik odsłonięto w nowym kształcie przed teatrem miejskim przy ul. Wojska Polskiego: kamienny obelisk, do którego przytwierdzono kopię płaskorzeźby Lenartowicza. W 2003 r. z okazji 140. rocznicy wybuchu powstania przeniesiono go w nowe miejsce nadając mu nową formę, architektoniczną z granitu. Pomnik stoi na Placu Powstania mając w tle obiekty sportowe, co w mojej ocenie nie jest najlepszym rozwiązaniem, a wystarczyło wrócić to pierwotnej lokalizacji przed katedrą i przywrócić dawną, doskonałą formę. Plac Powstania i ogromne tereny wokół to obszar w 1863 r. położony poza granicami miasta tzw. Piaski, gdzie władze carskie dokonywały egzekucji powstańców. Tam w miejscu nieznanym został rozstrzelany Włoch i obecne miejsce pomnika to luźna interpretacja tamtych wydarzeń.
