Nie wiadomo dokładnie, kiedy został wybudowany pierwszy ratusz we Włocławku. Na podstawie relacji Komisji Dobrego Porządku z 1787 r. wiemy, że na środku Rynku stał murowany piętrowy ratusz gotycki bądź renesansowy. W latach 1793-1806 ratusz został gruntownie odbudowany w duchu klasycystycznym i odznaczał się wyważonymi proporcjami oraz symetrycznie rozplanowaną elewacją wzbogaconą pilastrami i gzymsem. Otynkowana elewacja była pomalowana na bladożółty kolor. Budynek ratusza był jednopiętrowy, dach w kopertę pokryty dachówką karpiówką, natomiast wymiary były następujące: długość ok. 20 metrów, szerokość ok. 14 metrów, wysokość ok. 8 metrów (licząc od cokołu do gzymsu). Za remontem, a nie budową nowego ratusza od podstaw na przełomie XVIII i XIX wieku przemawia fakt gwałtownie pogarszającego się stanu technicznego budynku w XIX stuleciu. W 1872 r. ze względu na zagrożenie katastrofą budowlaną ratusz został rozebrany. Ratusz włocławski nie posiadał wieży zegarowej, nie wiemy też jak wyglądała sala reprezentacyjna, zapewne była skromna. W Muzeum Historii Włocławka posiadamy artefakty pochodzące z dawnego ratusza w postaci rzeźby orła białego oraz dzwon. Obecnie Stary Rynek przekształcony w wyniku wyburzenia północnej pierzei na polecenie niemieckich władz okupacyjnych, to duży plac otwarty na Wisłę i w związku z tym warto się „pochylić” nad pomysłem dotyczącym odbudowy klasycystycznego ratusza, aby przywrócić temu miejscu historyczny i estetyczny wymiar. Rekonstrukcja dawnego ratusza to działanie na rzecz rewitalizacji zabytkowej części miasta, a nowy w duchu historyzmu obiekt mógłby pełnić funkcję reprezentacyjną, której nie spełnia obecny gmach magistratu wybudowany z wielkiej płyty w latach 70. XX wieku, dawny budynek KW PZPR.
Wraz z przywróceniem właściwej rangi samorządom miejskim powstają nowe budynki – siedziby prezydentów, burmistrzów i rad miejskich. W zależności od posiadanych środków, talentu projektantów i wykonawców powstaje wiele interesujących i funkcjonalnych budynków nowej generacji. Również stare zabytkowe budowle są przywracane do dawnej świetności bądź zostały odbudowane od podstaw i stanowią jak dawniej ozdobę miast, będąc świadectwem kilkusetletniej historii samorządności mieszkańców miast, symbolem lokalnej demokracji.
