Początków idei zjednoczenia Europy należy upatrywać w czasach Karola Wielkiego, kiedy w roku 800 przywrócono ideę Cesarstwa Rzymskiego. Najpełniej program ten sformułowano w II połowie X wieku, w okresie kiedy rodziła się tożsamość europejska w średniowiecznej Europie. Program zjednoczenia Europy nazwany Renovatio Imperi Romanorum, była to nowatorska, uniwersalistyczna koncepcja cesarza Ottona III i papieża Sylwestra II, oznaczająca odejście od koncepcji cesarstwa hegemonialnego, niemieckiego na rzecz koncepcji federacyjnej, rzymskiej. Ideową ilustracją tego programu jest słynna miniatura z ewangeliarza monachijskiego przedstawiająca cztery postacie kobiet symbolizujące części odnowionego Cesarstwa Rzymskiego: Galię, Italię, Germanię i Słowiańszczyznę składające hołd cesarzowi. Polskim epizodem tego programu był ZJAZD GNIEŹNIEŃSKI roku 1000. Współcześnie idea ta z powodzeniem realizowana jest w ramach Unii Europejskiej.
W okresie rozkwitu i „jesieni” średniowiecza, idea cesarstwa uniwersalnego zbankrutowała w ogniu walki o dominium mundi i skutkiem ukształtowania się silnych scentralizowanych monarchii stanowych. W czasach nowożytnych w XVI wieku cesarz Karol V Habsburg podjął próbę zjednoczenia Europy, opierając się na starej zbankrutowanej idei uniwersalizmu cesarskiego. Również i późniejsze próby zjednoczenia Europy, w tym i cesarza Napoleona Bonaparte, załamywały się ponieważ ideę współpracy zastępowano aneksją, dominacją, które były wyrazem polityki imperialnej. Z drugiej zaś strony Europa nie była jeszcze gotowa na przyjęcie tego typu politycznych rozwiązań w rodzaju federacji lub konfederacji. Dopiero straszliwe doświadczenia dwóch wojen światowych i okresu „zimnej wojny” przygotowały właściwy grunt, stworzyły odpowiednią atmosferę polityczną i ekonomiczną dzięki którym Europa jak nigdy przedtem jest na najlepszej drodze do zjednoczenia, poprzez rozszerzenie Unii Europejskiej.
W czerwcu 2003 r. podjęliśmy decyzję z rzędu tych najważniejszych. W odniesieniu do naszej historii wynik czerwcowego referendum może być porównywalny tylko z unią polsko-litewską. Akces Polski do UE stał się dopełnieniem tych procesów, które rozpoczęły się w Polsce w 1980 roku. Obecność Polski w NATO [1999 r. – 10 rocznica] i Unii Europejskiej stała się możliwa dzięki obaleniu dyktatury komunistycznej w 1989 r. i przekreśleniu systemu jałtańskiego. Mamy demokrację, budujemy nie bez problemów gospodarkę wolnorynkową, jesteśmy bezpieczni w swoich granicach jak nigdy przedtem w swojej historii. Teraz tylko musimy należycie wykorzystać wszystkie szanse i możliwości jakie otworzyły się przed Polską 1 maja 2004 roku. Szansą dla Polski jest awans cywilizacyjny pod warunkiem, że wykorzystamy ten potencjał związany z naszym akcesem do Wspólnej Europy.
Uważamy, iż obecność Polski w NATO i UE służy polskiej racji stanu. Zakotwiczenie naszego kraju w strukturach polityczno-wojskowych i gospodarczych Zachodu jest gwarancją naszego bezpieczeństwa i wypracowania w Polsce tych standardów, które tam funkcjonują. Mamy określone nadzieje i obawy związane z polityką Polski i Unii Europejskiej, mamy także świadomość niewykorzystanych szans i upływającego czasu, związanych z traktatem lizbońskim i rozszerzeniem unii walutowej.
W 2003 roku prasa pisała.
„Zespół Szkół Samochodowych im. Tadeusza Kościuszki podjął szereg działań w celu upowszechnienia idei integracji europejskiej. Zrealizowano liczne konkursy plastyczne i historyczne oraz kampanię informacyjną. Niedawno młodzież z „Samochodówki” zdawała swój pierwszy egzamin „unijny”. W referendum szkolnym dotyczącym przystąpienia Polski do krajów Unii Europejskiej udział wzięło 868 uczniów – za wejściem opowiedziało się 551 z nich, co stanowi około 64 procent głosujących”.
GAZETA KUJAWSKA, 5 maja 2003 r.
„Samochodówka jedzie do Europy.”
„Pod koniec maja Szkolny Klub Europejski „Eurobryka” działający w Zespole Szkół Samochodowych był organizatorem sesji popularnonaukowej „Zjednoczona Europa szansą dla młodych”. Program spotkania objął wygłoszenie dwóch referatów, przygotowanych przez uczniów ZSS: Iwony Wiewióry na temat idei zjednoczonej Europy w przeszłości i współcześnie oraz Mariusza Lewandowskiego prezentujący możliwości rozwoju młodych pokoleń w państwach UE. Na temat miejsca regionu włocławskiego w Unii mówił wiceprezydent prof. Mirosław Krajewski.
Wcześniej w ZSS młodzież zdawała pierwszy unijny egzamin. W szkolnym referendum dotyczącym przystąpienia Polski do Unii Europejskiej wzięło udział 868 uczniów. Za wejściem naszego kraju do UE głosowało 551 czyli około 64 procent uczniów.”
ŻYCIE WŁOCŁAWKA, czerwiec 2003 r.
,, Renovatio imperii Romani”
Dzisiaj, zjazd gnieźnieński nabrał nowego aktualnego znaczenia, gdy odwołujemy się do niego dla podkreślenia, iż to właśnie wtedy Polska pojawiła się po raz pierwszy jako polityczny składnik struktur europejskich. Ale nie zjazd gnieźnieński był debiutem Polski w ramach chrześcijańskiej wspólnoty europejskiej. Chrzest Polski w 966 roku, misja biskupa Wojciecha w 997, były tymi wydarzeniami, które bezpośrednio poprzedziły synod gnieźnieński. Zjazd gnieźnieński to przede wszystkim pielgrzymka cesarza Ottona III do grobu św. Wojciecha w Gnieźnie, z drugiej zaś strony próba realizacji wielkiej politycznej idei zjednoczenia Europy w ramach której cesarz potrzebował poparcia i współpracy Bolesława Chrobrego. Wydarzenie to było tak naprawdę pierwszym potwierdzeniem istnienia Polski w Europie i znalazło wyraz w opiniach obcych XI wieku. Program Zjednoczenia Europy nazywany “Renovatio imperii Romani”, była to nowatorska uniwersalistyczna koncepcja cesarza Ottona III i papieża Sylwestra II, oznaczająca odejście od koncepcji cesarstwa hegemonialnego niemieckiego na rzecz koncepcji federacyjnej rzymskiej. Ideową ilustracją tej koncepcji jest słynna miniatura z ewangeliarza monachijskiego przedstawiająca cztery postacie kobiet symbolizujące części odnowionego cesarstwa rzymskiego: Galię, Italię, Germanię, i Słowiańszczyznę składające hołd cesarzowi. Współcześnie idea zjednoczenia Europy z powodzeniem realizowana jest w ramach Unii Europejskiej.