1 sierpnia 1944 roku w Warszawie okupowanej od 5 lat stolicy Polski, głównym ośrodku ruchu niepodległościowego, wybuchło powstanie zbrojne Armii Krajowej, które związało znaczne siły hitlerowskie na froncie wschodnim na okres przeszło dwóch miesięcy i stłumione zostało ostatecznie 2 października 1944 roku. Tego dnia żołnierz polski w Warszawie zmuszony został do złożenia broni podniesionej 1 września 1939 roku w obronie Ojczyzny i w obronie podstawowych wartości ludzkich – suwerenności państwa, godności narodu, prawa człowieka do wolnego bytu.
30 dni września 1939 roku [w tym dni heroicznej obrony Warszawy], 1766 dni okupacji od października 1939 roku do 31 lipca 1944 roku, 63 dni Powstania, dni wolności, to razem 1859 dni krwi i chwały Warszawy walczącej, cierpiącej, niszczonej, a jednak w sensie moralnym niepokonanej.