Włocławek VIII

Relikty dawnego Włocławka II

Prace archeologiczne prowadzone w maju i czerwcu 2012 r. na wysokości fary włocławskiej potwierdziły, iż odsłonięte murowane relikty dotyczą kościoła powstałego, w związku z II lokacją miasta w 1339 roku. Przypuszczalna datacja obiektu to II poł. XIV w. lub wiek XV. Wymiary obiektu: ponad 20 m. długości i zapewne 10 m. szerokości, kamień polny i cegła [gotycka], posadzka z cegły. Między odsłoniętymi reliktami obiektu a farą z I poł. XVI wieku obecne są liczne szczątki kostne, zapewne pozostałość cmentarza. Wewnątrz owego budynku występują wtórne do pierwotnego założenia elementy [przypory], których celem było stabilizowanie kościoła celem niedopuszczenia do katastrofy budowlanej – skarpa wiślana, oddziaływanie rzeki [erozja boczna].

Co zrobić z owymi reliktami po ich zbadaniu, zmierzeniu i opisaniu? Czy zasypać i poprowadzić jezdnię, jak było to dotychczas? Uważam, iż takie rozwiązanie to więcej niż błąd, to duży błąd. Sądzę, iż zabezpieczenie tych reliktów w postaci tzw. trwałej ruiny i wyeksponowanie w formie kapsuły czasu – kolejny znak historii dotyczący dawnego Włocławka, II lokacji miasta to najlepsze rozwiązanie. Sposób wyeksponowania reliktów kościoła to kwestia techniczna, np. szkło i aluminium oraz odpowiednia iluminacja, natomiast jezdnię należałoby skierować w formie łagodnego łuku w stronę rzeki kosztem bulwaru. Takie skierowanie jezdni wymusi na kierowcach ograniczenie prędkości w okolicach fary. Natomiast chodnik można wówczas poprowadzić między obecną farą a reliktami dawnej w taki sposób, żeby zapewnić dobrą widoczność zachowanego fragmentu kościoła. ”Nowy” historyczny obiekt na Starym Rynku i bulwarach uczyni to miejsce jeszcze bardziej atrakcyjnym.