Włocławek IX

Kamienica przy ulicy Kościuszki o wyraźnie reprezentacyjnych, pałacowych cechach [neoklasycyzm] nabiera blasku. Od czasu uruchomienia kolei warszawsko-bydgoskiej w 1862 roku zaczęła się historia tej ulicy [dawna: ul. Żelazna], której reprezentacyjna zabudowa stała się wizytówką Włocławka, salonem dynamicznie rozwijającego się miasta [przemysł, kolej, żegluga parowa].

Kolejna kamienica przy ul. Kościuszki także oczekuje na remont.

Podwórka kamienic zabytkowej części miasta, ich stan i wygląd, to podróż w XIX stulecie do czasów opisanych przez Dickensa. Co tam podwórka, wystarczy popatrzeć na elewacje kamienic włocławskiego Śródmieścia i leżące w ruinie Stare Miasto. Jeżeli teraz tego nie zmienimy korzystając ze środków unijnych, to zabytkowa część Śródmieścia odejdzie do lamusa historii, a Stare Miasto przekształci się w „tereny zielone”, gdzie trawa i krzaki porastają malownicze rumowiska. Podwórka przez nas prezentowane na zdjęciach posiadają pewien urok, natomiast ich stan to katastrofa budowlana. Wygląd większości z nich oraz klatki schodowe, prezentują się znacznie gorzej niż elewacje, które też nie napawają optymizmem. Problemem jest nie tylko estetyka miasta ale przede wszystkim sytuacja o charakterze socjologicznym, wybitnie niekorzystna dla Włocławka.

Zachowanie oryginalnej zabudowy tej części miasta to jedyny sposób na uratowanie historycznej i architektonicznej tożsamości i indywidualnego charakteru Śródmieścia.