Turniej pt. ”Proces integracji europejskiej”

13 marca 2015 r. koło historyczne zrealizowało kolejną edycję turnieju pod tytułem ”Proces integracji europejskiej”. Tegorocznej 13 już edycji naszego konkursu towarzyszy 11. rocznica wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. W konkursie wzięło udział pięciu finalistów wyłonionych na podstawie eliminacji. Tradycyjnie laureaci turnieju zostali nagrodzeni książkami ufundowanymi przez Radę Rodziców Zespołu Szkół Samochodowych oraz dyplomami. Zaproszona na turniej młodzież trzech klas podziwiała zmagania finalistów i miała okazję zweryfikowania własnej wiedzy na temat organizacji i funkcjonowania Wspólnej Europy. Tegorocznymi laureatami turnieju zostali:

1. Aleksander Dziubiński klasa 4TsC.
2. Bartłomiej Bewicz klasa 4TsB.
3. Jarosław Olech klasa 4TsB.

Polska a proces integracji europejskiej

Początków idei zjednoczenia Europy należy upatrywać w czasach Karola Wielkiego, kiedy w roku 800 przywrócono ideę Cesarstwa Rzymskiego. Najpełniej program ten sformułowano w II połowie X wieku, w okresie kiedy rodziła się tożsamość europejska w epoce średniowiecza. Program zjednoczenia Europy nazwany Renovatio Imperi Romanorum, była to nowatorska, uniwersalistyczna koncepcja cesarza Ottona III i papieża Sylwestra II, oznaczająca odejście od koncepcji cesarstwa hegemonialnego, niemieckiego na rzecz koncepcji federacyjnej, rzymskiej. Ideową ilustracją tego programu jest słynna miniatura z ewangeliarza monachijskiego przedstawiająca cztery postacie kobiet symbolizujące części odnowionego Cesarstwa Rzymskiego: Galię, Italię, Germanię i Słowiańszczyznę składające hołd cesarzowi. Polskim epizodem projektu cesarza Ottona III był zjazd gnieźnieński roku tysięcznego. Współcześnie idea ta z powodzeniem realizowana jest w ramach Unii Europejskiej. W okresie rozkwitu i ”jesieni” średniowiecza, idea cesarstwa uniwersalnego zbankrutowała w ogniu walki o dominium mundi i skutkiem ukształtowania się silnych scentralizowanych monarchii stanowych. W czasach nowożytnych w XVI wieku cesarz Karol V Habsburg podjął próbę zjednoczenia Europy, opierając się na starej zbankrutowanej idei uniwersalizmu cesarskiego. Również i późniejsze próby zjednoczenia Europy, w tym i cesarza Napoleona Bonaparte, załamywały się ponieważ ideę współpracy zastępowano aneksją, dominacją, które były wyrazem polityki imperialnej. Z drugiej zaś strony Europa nie była jeszcze gotowa na przyjęcie tego typu politycznych rozwiązań w rodzaju federacji lub konfederacji. Dopiero straszliwe doświadczenia dwóch wojen światowych i okresu ”zimnej wojny” przygotowały właściwy grunt, stworzyły odpowiednią atmosferę polityczną i ekonomiczną dzięki którym Europa jak nigdy przedtem jest na najlepszej drodze do zjednoczenia, poprzez rozszerzenie Unii Europejskiej.

W czerwcu 2003 r. podjęliśmy decyzję z rzędu tych najważniejszych. W odniesieniu do naszej historii wynik czerwcowego referendum może być porównywalny tylko z unią polsko-litewską. Akces Polski do UE stał się dopełnieniem tych procesów, które rozpoczęły się w Polsce w 1980 roku powstaniem Solidarności. Obecność Polski w NATO i w Unii Europejskiej stała się możliwa dzięki obaleniu dyktatury komunistycznej w 1989 r. i przekreśleniu systemu jałtańskiego. Mamy demokrację, budujemy nie bez problemów gospodarkę wolnorynkową i należy sądzić, że jesteśmy bezpieczni w swoich granicach mimo, iż sytuacja na Wschodzie, na Ukrainie jest coraz bardziej niebezpieczna zagrażając pokojowi w Europie i na świecie. Teraz tylko musimy należycie wykorzystać wszystkie szanse i możliwości jakie otworzyły się przed Polską 1 maja 2004 roku. Szansą dla Polski jest awans cywilizacyjny pod warunkiem, że wykorzystamy ten potencjał związany z naszym akcesem do Wspólnej Europy i kolejną unijną perspektywą budżetową wyznaczoną dla naszego kraju do 2020 roku. Musimy także jako najbliższy sąsiad Ukrainy, a także jako państwo należące do UE i NATO nieść pomoc humanitarną Ukraińcom i zrobić wszystko działając solidarnie w ramach wspólnoty międzynarodowej, aby przywrócić pokój na Wschodzie i skłonić Rosję do rezygnacji z awanturniczej polityki.

Unia Europejska wciąż się rozwija, integracja się pogłębia i rozszerza obejmując coraz to nowe kraje Starego Kontynentu. Unia się modernizuje i doskonali, trwa dialog dotyczący jej organizacji i funkcjonowania. Unia Europejska to historia żywa, w której uczestniczymy i którą współtworzymy.