Powstanie Styczniowe 1863 roku

W styczniu młodzież koła historycznego przygotowała w szkole wystawę z okazji 152. rocznicy wybuchu Powstania Styczniowego. Wystawa cieszyła się dużym zainteresowaniem uczniów.

MODLITWA

Boże, coś Polskę przez tak liczne wieki
Otaczał blaskiem potęgi i chwały; –
Coś ją zasłaniał tarczą swej opieki,
Od nieszczęść, które pognębić ją miały.

Przed Twe ołtarze zanosim błaganie,
Ojczyznę, Wolność, racz nam zwrócić Panie.

Ty, któryś potem tknięty jej upadkiem,
Walczących wspierał za najświętszą sprawę
I chcąc świat cały mieć jej męstwa świadkiem,
W nieszczęściach samych pomnażał jej sławę.

Przed Twe ołtarze itd.

Wróć naszej Polsce świetność starożytną,
Użyźniaj pola, spustoszone łany,
Niech szczęście, wolność na wieki w niej kwitną.
Poprzestań karać Boże zagniewany!

Przed Twe ołtarze itd.

Boże, którego ramię sprawiedliwe,
Żelazne berła władców świata kruszy,
Zniwecz tych wrogów zamiary szkodliwe,
Obudź nadzieję w biednej naszej duszy.

Przed Twe ołtarze itd.

Boże Najświętszy, od którego woli,
Istnienie świata całego zależy,
Wyrwij lud polski z tyranów niewoli,
Wspieraj zamiary wytrwałej młodzieży.

Przed Twe ołtarze itd.

Pieśń ułożona na cześć cara Aleksandra I króla Polski przez Alojzego Felińskiego, po przeredagowaniu stanowiła swego rodzaju hymn wykonywany podczas nabożeństw i manifestacji patriotycznych w okresie poprzedzającym wybuch Powstania Styczniowego w 1863 roku. Feliński Alojzy [1771-1820], dramatopisarz i poeta; podczas Powstania Kościuszkowskiego jeden z sekretarzy Naczelnika ; od 1818 profesor literatury polskiej w Liceum Krzemienieckim [ Ateny wołyńskie]; od 1809 roku członek warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk; czołowy reprezentant klasycyzmu postanisławowskiego, autor głośnej tragedii Barbara Radziwiłłówna oraz Hymnu na rocznicę ogłoszenia Królestwa Polskiego zwanego Kongresowym (Boże coś Polskę…).