Kościoły drewniane powiatu rypińskiego

Rypin

Kaplica św. Barbary przy ul. Mławskiej wzniesiona prawdopodobnie w I poł. XVII wieku w okresie wojny polsko-szwedzkiej, szalejących chorób i głodu. Dlatego patronką tej świątyni została św. Barbara – patronka dobrej śmierci. Pierwotnie teren wokół kaplicy służył za miejsce pochówku, do końca XIX wieku chowano tu także niechrzczone dzieci. Wielokrotnie odbudowywana, w 1780 roku oraz około 1860 roku. Zbudowana została na wzniesieniu, na planie nieregularnego sześciokąta, ściany drewniane o konstrukcji zrębowej, na podmurówce kamiennej. Wewnątrz kaplicy ołtarz z połowy XIX w. z wmurowanymi w 1923 roku relikwiami świętych męczenników. W ołtarzu obraz św. Barbary z 1853 roku. Po obu stronach ołtarza głównego, malowidła z około 1922 roku z wizerunkami św. Piotra i Pawła. Do 1953 roku była kaplicą cmentarną. W latach 50. XX wieku zaadoptowana do celów katechetycznych, gdzie do połowy lat 80-tych odbywały się lekcje religii.

Studzianka

Jednym z najstarszych zabytków znajdujących się na terenie gminy Brzuze jest kaplica z 1704 roku, zlokalizowana we wsi Studzianka. Co do nazwy kaplicy nie ma tu zgodności – jedno mówią że jest to kaplica pod wezwaniem NMP, inni że kaplica jest poświęcona Matce Boskiej Studziennej, jeszcze inni, że kaplica jest pod wezwaniem świętego Jakuba. Drewniana kaplica o zwartej bryle i zdobi ją niewielkie witrażowe okno (dwa pozostałe okna bez zdobień). Prawdopodobnie tego typu architektura sakralna była typowa dla tego regionu, gdyż pochodzący z podobnego okresu kościół pod wezwaniem św.Wawrzyńca pod Sierpcem wygląda podobnie. Kaplica słynie ze znajdującego się opodal źródełka, które ma posiadać właściwości lecznicze, a szczególnie pomaga na oczy. Samo źródełko przypomina jednak bardziej studnię która „wybiła”, niż źródło. Stąd mogła się wziąć nazwa miejscowości – Studzianka.