Konkurs historyczny o Marszałku Piłsudskim

Z okazji 100. rocznicy odzyskania Niepodległości koło historyczne zorganizowało w szkole turniej historyczny poświęcony Pierwszemu Marszałkowi Odrodzonej Polski Józefowi Piłsudskiemu (1867-1935). Konkurs nasz wpisuje się w cykl imprez i uroczystości jakie przygotowaliśmy w naszej szkole  w związku z Jubileuszem 100. Rocznicy Niepodległości, jaki przeżywamy w 2018 roku. W turnieju (02.03.2018 r.) wzięło udział pięciu finalistów. Zwycięzcy otrzymali nagrody książkowe ufundowane przez Radę Rodziców ZSS oraz dyplomy.

 I miejsce       –  Paweł Łączkowski 2 Ti

 II miejsce      –  Szymon Kościański 2 Ti

 III miejsce     –  Oliwia Stencel 3 Ti

*Profesor Zbigniew Brzeziński o Marszałku Piłsudskim:

„ Józef Piłsudski! Imię to bliskie jest sercu każdego Polaka, któremu droga jest niepodległość Rzeczypospolitej. Jest uosobieniem służby, oddania sprawie i poświęcenia oraz – co wielekroć istotniejsze – uosobieniem zwycięstwa! I to nie tylko wspaniałego na polu chwały, ale też najdonioślejszego na przestrzeni ostatnich stuleci dziejów Rzeczypospolitej zwycięstwa politycznego. Jakkolwiek zwycięstwo 1920 roku było efektem bezprecedensowego zrywu narodowego, powszechnego wybuchu patriotyzmu i chociaż wielu dowódców współpracowało w tym dziele – żeby przypomnieć nazwiska generałów Kazimierza Sosnkowskiego i Władysława Sikorskiego – to przecież żelazna wola i śmiałość myśli strategicznej Piłsudskiego zdecydowały o końcowym sukcesie.

   Zwycięstwo to dało Polsce życie. Jego rezultaty ukształtowały kolejne pokolenia Polaków, dumnych z odbudowanego państwa, uwolnionych od fatalizmu przegranej, który nawiedzał poprzednie generacje. Zwycięstwo 1920 roku zaszczepiło w każdym, kto urodził się w Polsce Niepodległej, poczucie pewności i zaufania, przekonanie, iż się jest częścią trwałego i silnego państwa.

   Byłem wtedy małym chłopcem, ale pamiętam owo szczególne poczucie identyfikacji z czymś wielkim, osobistą satysfakcję z budowy Gdyni, Centralnego Okręgu Przemysłowego, a ponad wszystko niezrównanej dumy na widok pułkowych sztandarów odznaczonych za bohaterstwo w wojnie 1920 roku.

   Piłsudski był integralna częścią tych procesów. Niezależnie od pewnych posunięć politycznych, a tym bardziej polityki swoich następców, pozostał dla większości Polaków uosobieniem tożsamości narodowej, tożsamości pełnej optymizmu, wiary w przyszłość, nie skazanej już na efektowne, lecz próżne akty heroizmu.

   To legenda Polskiej Organizacji Wojskowej inspirowała opór Armii Krajowej. Sądzę też, że całkowite oddanie Piłsudskiego służbie narodowi, jego triumf po powrocie z Magdeburga – podtrzymywały i inspirowały generała Stefana Grota-Roweckiego w jego męczeństwie w Sachsenhausen. To także Piłsudski służył jako wzór tym, którzy trwali w samotnym oporze NIE i WiN, później znów w różnych podziemnych organizacjach z lat 70. i 80. przeciwstawiali się represjom NKWD i jej agentów w PRL. To nie przypadek, że reżim komunistyczny w Polsce i jego sowieccy poplecznicy dołożyli wszelkich starań, by zniszczyć legendę Piłsudskiego i fizycznie wyeliminować wszystkich tych, którzy otwarcie z nim się identyfikowali. Mord katyński i tajne egzekucje w powojennej, komunistycznej Polsce były motywowane głębokim dążeniem do usunięcia z życia polskiego wszystkich tych, którzy pragnęli dorównać oddaniu Piłsudskiego dla sprawy niepodległości Polski. Zarówno Stalin, jak i Bierut byli osobiście zaangażowani  w akcje niszczenia wpływu Komendanta na polską myśl polityczną i likwidację osób natchnionych jego przykładem.

    Wysiłki te poszły na marne. Obecnie Piłsudski jest na nowo symbolem niepodległości narodowej i bezinteresownego oddania sprawie budowy silnego państwa. Jego posłanie nie nosi w sobie elementów nacjonalizmu, nie jest też, niezależnie od pewnych nadużyć, które miały miejsce po 1926 roku, pochwałą autorytaryzmu. Posłanie to głosi, że Polska, aby przetrwać i rozwijać się, musi żyć w pokoju z sąsiadami, musi posiadać silną organizację państwową, zdolną do kształtowania i wykonywania zadań związanych z interesami narodowymi. Niezbędne jest także , aby posiadała elity polityczne przesiąknięte etosem służby dla państwa, wolne od niskich motywacji partyjnych i osobistych. Musi też mieć własną konstytucję, opracowaną tak, aby eksponowała to, co w polskiej kulturze politycznej najlepsze (gotowość do poświęceń) i zdolną do tłumienia tego, co w niej najgorsze (skłonność do anarchistycznego warcholstwa).

    Posłanie to jest tym bardziej aktualne w dzisiejszej Polsce (2018 roku!). Tym samym wiedza o Piłsudskim jest zasadniczym punktem wyjścia do poznania dróg, jak lepiej służyć Polsce.

 

* Profesor Zbigniew Brzeziński doradca ds. bezpieczeństwa narodowego USA w czasie prezydentury Jimmyego Cartera (1977-1981).