70. rocznica zbrodni wołyńskiej 1943-2013

Polityka czystek etnicznych realizowana przez Organizację Ukraińskich Nacjonalistów-Ukraińską Powstańczą Armię [OUN-UPA] na Wołyniu i we Wschodniej Małopolsce, zaplanowana odgórnie i realizowana na rozkaz szczególnie w latach 1943-1944. Zamordowano wówczas około 90 tysięcy Polaków. Działania strony polskiej miały charakter spontaniczny i obronny, realizowane przez samych obywateli i Armię Krajową. Wyjątkowo tylko decydowano się na akcje odwetowe przeprowadzane przez Armię Krajową i Narodowe Siły Zbrojne. W sumie po stronie ukraińskiej straty sięgały około kilku tysięcy zabitych. Ogromna różnica w liczbie ofiar nie pozwala stawiać znaku równości pomiędzy ludobójstwem UPA i samoobroną AK.

Polecamy: Biuletyn IPN, nr 6(15)2013, pamięć.pl
1/ Zbrodnia wołyńska.
2/ Bandera – terrorysta nie polityk.
3/ Polska – Ukraina: asymetria pamięci.
4/ Zbrodnia wołyńska – kalendarium wydarzeń.

Generał Władysław Sikorski 1881 – 1943
Premier i Wódz Naczelny PSZ

Rok 1943 był bardzo niekorzystny dla polskich dążeń niepodległościowych. Najpierw Stalin doprowadził do zerwania stosunków z Rządem Polskim, wykorzystując jako pretekst zbrodnię katyńską. Było to bardzo zręczne i perfidne posunięcie, bowiem ofiary mordu sowieckiego posłużyły jako powód zerwania stosunków polsko-sowieckich, co wpłynęło na pogorszenie sytuacji państwa polskiego na arenie międzynarodowej i obnażyło jakość sojuszu Polski z USA i Wielką Brytanią. Stalin zdecydował się na rozwiązanie sprawy polskiej zgodnie z własną koncepcją: budowa wasalnej komunistycznej Polski.

W 1943 roku wyraził zgodę na utworzenie Związku Patriotów Polskich i powstanie 1 Dywizji Piechoty im. T. Kościuszki generała Z. Berlinga. Rozwój wydarzeń sprzyjał Stalinowi: w czerwcu hitlerowcy aresztowali Komendanta Głównego Armii Krajowej generała Stefana Grota-Roweckiego, w lipcu w katastrofie lotniczej w Gibraltarze zginął generał Władysław Sikorski, latem zaś na froncie wschodnim po bitwie na łuku kurskim inicjatywa strategiczna na Wschodzie przeszła całkowicie na stronę Armii Czerwonej. Oznaczało to, że Polska z podmiotu polityki międzynarodowej zmieniła się w jego przedmiot. Stalin uznał, iż jest już na tyle silny, że doszło do spotkania Wielkiej Trójki w Teheranie pod koniec 1943 roku.